Conjugador de Verbos en Español
Introduce cualquier verbo en infinitivo para ver todas sus formas (ej. ser, estar, haber, vivir, amar)
Verbo: Ablentar
Ver definición y traducciones →Gerundio
ablentando
Participio
ablentado
Indicativo
Presente
| yo | ablento |
| tú | ablentas |
| él/ella/Ud. | ablenta |
| nosotros | ablentamos |
| vosotros | ablentáis |
| ellos/ellas/Uds. | ablentan |
Imperfecto
| yo | ablentaba |
| tú | ablentabas |
| él/ella/Ud. | ablentaba |
| nosotros | ablentábamos |
| vosotros | ablentabais |
| ellos/ellas/Uds. | ablentaban |
Pretérito
| yo | ablenté |
| tú | ablentaste |
| él/ella/Ud. | ablentó |
| nosotros | ablentamos |
| vosotros | ablentasteis |
| ellos/ellas/Uds. | ablentaron |
Futuro
| yo | ablentaré |
| tú | ablentarás |
| él/ella/Ud. | ablentará |
| nosotros | ablentaremos |
| vosotros | ablentaréis |
| ellos/ellas/Uds. | ablentarán |
Condicional
| yo | ablentaría |
| tú | ablentarías |
| él/ella/Ud. | ablentaría |
| nosotros | ablentaríamos |
| vosotros | ablentaríais |
| ellos/ellas/Uds. | ablentarían |
Pretérito perfecto
| yo | he ablentado |
| tú | has ablentado |
| él/ella/Ud. | ha ablentado |
| nosotros | hemos ablentado |
| vosotros | habéis ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | han ablentado |
Pluscuamperfecto
| yo | había ablentado |
| tú | habías ablentado |
| él/ella/Ud. | había ablentado |
| nosotros | habíamos ablentado |
| vosotros | habíais ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | habían ablentado |
Pretérito anterior
| yo | hube ablentado |
| tú | hubiste ablentado |
| él/ella/Ud. | hubo ablentado |
| nosotros | hubimos ablentado |
| vosotros | hubisteis ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieron ablentado |
Futuro perfecto
| yo | habré ablentado |
| tú | habrás ablentado |
| él/ella/Ud. | habrá ablentado |
| nosotros | habremos ablentado |
| vosotros | habréis ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | habrán ablentado |
Condicional perfecto
| yo | habría ablentado |
| tú | habrías ablentado |
| él/ella/Ud. | habría ablentado |
| nosotros | habríamos ablentado |
| vosotros | habríais ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | habrían ablentado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ablente |
| tú | ablentes |
| él/ella/Ud. | ablente |
| nosotros | ablentemos |
| vosotros | ablentéis |
| ellos/ellas/Uds. | ablenten |
Imperfecto
| yo | ablentara |
| tú | ablentaras |
| él/ella/Ud. | ablentara |
| nosotros | ablentáramos |
| vosotros | ablentarais |
| ellos/ellas/Uds. | ablentaran |
Futuro
| yo | ablentare |
| tú | ablentares |
| él/ella/Ud. | ablentare |
| nosotros | ablentáremos |
| vosotros | ablentareis |
| ellos/ellas/Uds. | ablentaren |
Pretérito perfecto
| yo | haya ablentado |
| tú | hayas ablentado |
| él/ella/Ud. | haya ablentado |
| nosotros | hayamos ablentado |
| vosotros | hayáis ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | hayan ablentado |
Pluscuamperfecto
| yo | hubiera ablentado |
| tú | hubieras ablentado |
| él/ella/Ud. | hubiera ablentado |
| nosotros | hubiéramos ablentado |
| vosotros | hubierais ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieran ablentado |
Futuro perfecto
| yo | hubiere ablentado |
| tú | hubieres ablentado |
| él/ella/Ud. | hubiere ablentado |
| nosotros | hubiéremos ablentado |
| vosotros | hubiereis ablentado |
| ellos/ellas/Uds. | hubieren ablentado |
Imperativo
Presente
| tú | ablenta |
| él/ella/Ud. | ablente |
| nosotros | ablentemos |
| vosotros | ablentad |
| ellos/ellas/Uds. | ablenten |
Imperativo Negativo
Presente
| tú | no ablentes |
| él/ella/Ud. | no ablente |
| nosotros | no ablentemos |
| vosotros | no ablentéis |
| ellos/ellas/Uds. | no ablenten |
Inglés
Francés
Alemán
Portugués
Italiano
Catalán
Euskera
Gallego
Valenciano
Mallorquín-Balear
Asturiano
Guaraní
Quechua
Ruso
Árabe
Chino
Japonés
Coreano